Interview with Mononome

Συνομιλήσαμε με έναν από τους πιο ιδιαίτερους παραγωγούς της instrumental hip hop/downtempo σκηνής και σας παρουσιάζουμε την συνέντευξη που παραχώρησε πριν λίγο καιρό στον Paranoise.

Interview with Mononome / interviews

10 months ago
by

Τον περασμένο Μάιο ζητήσαμε από τον Mononome να μας ετοιμάσει ένα μιξ με αφορμή την κυκλοφορία του δίσκου του Sherán. Ο παραγωγός από την Θεσσαλονίκη όχι μόνο μας ετοίμασε το μιξ αλλά μας έδωσε και μία εκ βαθέων συνέντευξη στην οποία συζητήσαμε πολλά πράγματα όπως το περιεχόμενο του δίσκου, τα μελλοντικά του σχέδια και τις τεχνικές που χρησιμοποιεί στην παραγωγή. Στο διάστημα που μεσολάβησε μεταξύ της συνέντευξης και της συγκεκριμένης δημοσίευσης ο Mononome κυκλοφόρησε και τον δίσκο ‘Loralai’ που μπορείτε να ακούσετε στο bandcamp του. Διαβάστε παρακάτω την πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη που παραχώρησε στον Paranoise.

Απ’ όσο γνωρίζω είχες περίπου 3 χρονιά να εμφανιστείς δισκογραφικά και επέστρεψες τον Μάρτιο με την καινούργια σου κυκλοφορία Sherán, ένα γυναικείο όνομα το οποίο έχει τις ρίζες του στην Αρμένικη γλώσσα και σημαίνει “αυτή που αγαπιέται, που αξίζει να αγαπηθεί” ενώ παράλληλα ο τίτλος μπορεί να ερμηνευθεί και σαν “she ran”. Βρίσκω πολύ ιδιαίτερο τον τίτλο και αναρωτιέμαι αν η διττή ερμηνεία του τίτλου έγινε ηθελημένα ή ήταν μια τυχαία σύμπτωση που έδεσε με το περιεχόμενο του δίσκου?

Η σύλληψη όσον αφορά τον τίτλο και το concept γύρω από το τελευταίο album έγινε κατά την διάρκεια της ηχογράφησης του και όχι εξ αρχής. Δεν ήταν η ιδέα αυτή που γεννήθηκε πρώτη ώστε να ακολουθήσει η σύνθεση μα το αντίθετο. Κατά μεσής περίπου της διαδικασίας αυτής λοιπόν και μέσω συζητήσεων επί γενικότερων προβληματισμών γύρω από την φύση του ανθρώπου ενώ παράλληλα η σύνθεση προχωρούσε βρέθηκα να “ακούω” υποσυνείδητα όλο και περισσότερο αυτό που έμελλε αργότερα να σχηματίσει τον τίτλο του album και αργότερα το concept γύρω από αυτό. Τις τάσεις φυγής από τον ίδιο μας τον εαυτό, τις περιόδους αναπρογραμματισμού, αναθεώρησης απόψεων και γενικότερης ωρίμανσης. Το κυνηγητό με το παρελθόν και την συνεχείς προσπάθεια που θα έπρεπε να γίνεται από τον καθένα ως προς την επικέντρωση των σκέψεων μας στο παρόν ώστε να πλάθεται ένα μέλλον ευοίωνο, καλύτερο.

Η Sherán (και βάζω το θηλυκό άρθρο και όχι το ουδέτερο μπροστά από τον τίτλο γιατί έμελλε να προσωποποιηθεί και να γίνει μια ηρωίδα στα μυαλά των ανθρώπων που δούλεψαν για την ολοκλήρωση του project αυτού) σχηματίστηκε στο νου μου ως μια αλλοπαρμένη, αλαφροΐσκιωτη και ημίτρελη παρουσία η οποία θα “έτρεχε” ώστε να ξεφύγει από τον ίδιο της τον εαυτό Από τις ιδέες της, τους τρόπους της, την παράνοια της πολλές φορές, καθώς και μακριά από όλους αυτούς από τους οποίους κατά την πορεία της δεν κατάφερε να γίνει κατανοητή. Κάλλιστα βέβαια θα μπορούσε αντί του θηλυκού άρθρου μπροστά από τον τίτλο να πάρει την θέση του το αρσενικό και να μετατραπεί σε Herán λόγο του ότι το αντικείμενο που πραγματεύεται είναι ο άνθρωπος  και όπως προείπαμε η φύση αυτού, οπότε και δεν έχει να κάνει αποκλειστικά με ένα φύλλο.

Περνώντας τώρα στην διττή σημασία του τίτλου, μήνες αργότερα μετά το πέρας την σύνθεσης και τελειοποίησης του ακουστικού μέρους και έχοντας ολοκληρώσει το δημιουργικό κομμάτι του εξωφύλλου, κατά την πρώτη συνάντηση που είχα με τον άνθρωπο ο οποίος ανέλαβε εξ ολοκλήρου το οπτικό/κινούμενο μέρος του album, όπως είναι λογικό, αναφέρθηκε ο τίτλος του. Ο άνθρωπος αυτός τυγχάνει να κατάγεται από την Αρμενία οπότε και μόλις άκουσε τον τίτλο μου εξήγησε πως χρησιμοποιείται σαν όνομα στην Αρμένικη γλώσσα καθώς και την σημασία του. Έως τότε δεν είχα ιδέα περί αυτού μα η σύμπτωση αυτή καθώς και η σημασία του ονόματος με ώθησε στο να το συμπεριλάβω στο concept του project μιας και έδενε τόσο αρμονικά με την ηρωίδα και αυτό που πρεσβεύει.

Από αυτά που διάβασα στην σελίδα σου στο facebook, η παραγωγή του album κράτησε 3 χρόνια και όσο ακούω το album καταλαβαίνω ότι έκανες πολύ digging. Βουλγαρικά φολκ όργανα, τύμπανα από την Μέση Ανατολή, ρουμανική jazz και μουσικά θέματα ιταλικών ταινιών κατασκοπείας είναι μόνο μερικά από τα στοιχεία που υπάρχουν στο Sherán.  Πέρασες όλο αυτό τον χρόνο αναζητώντας τα samples ή ο δίσκος προέκυψε όταν συνειδητοποίησες τι υλικό είχες στα χέρια σου?

Η αλήθεια είναι πως η σύνθεση και το arrangement του δίσκου έγιναν ανά σπαστά χρονικά διαστήματα. Πήρε 3 χρόνια για να ολοκληρωθεί μα με αρκετά ενδιάμεσα διαλείμματα. Τα τελευταία 3 χρόνια μεταφράζονται σε πολλά χιλιόμετρα, ταξίδια σε Ελλάδα και εξωτερικό άρα και αρκετό καιρό εκτός βάσης και studio. Οπότε όσο καιρό καλύπτονταν οι υποχρεώσεις των shows δεν υπήρχε αρκετός χρόνος για συγκέντρωση, ακρόαση δίσκων και κατ’ επέκταση σύνθεση. Το καλό στην περίπτωση αυτή και το αντιστάθμισμα παράλληλα είναι οι αμέτρητες ώρες σε δισκοπωλεία, thrift shops, flea markets και όπου άλλου αντίκριζα δίσκους στον ορίζοντα κατά την διάρκεια των ταξιδιών μου. Όσος χρόνος λοιπόν έμενε ώστε να μπορέσει να επενδυθεί στο studio , είχα ήδη φροντίσει να υπάρχει αρκετό υλικό ώστε να βγει το αποτέλεσμα που ήθελα.

Από ένα σημείο κι έπειτα το digging έγινε ξεκάθαρα στοχευμένο. Ενώ ο σκελετός του album και οι βασικές ιδέες είχαν αποτυπωθεί, γνώριζα ακριβώς τι όργανα χρειαζόμουν για την περαιτέρω ενορχήστρωση αυτών. Οπότε και για ένα διάστημα έψαχνα για παράδειγμα μόνο για δίσκους από όπου μπορούσα να “πάρω” solo τσέλο. Για δίσκους από τους οποίους μπορούσα να πάρω solo χάλκινα, φωνητικά,  κ.ο.κ.

Πάρα ταύτα, στην ολοκλήρωση όλου του project παρουσιάστηκαν πολλές φορές ευτυχής “συμπτώσεις” που ίσως μόνο συμπτώσεις δεν θα έπρεπε να χαρακτηριστούν. Για την ιστορία, το τελευταίο κομμάτι που υλοποιήθηκε για τον δίσκο αυτό ήταν αντίστοιχα και το πρώτο σε αυτόν. Ήξερα ότι για την εισαγωγή χρειαζόμουν κόντρα-μπάσο και για αυτό έψαχνα για αρκετό καιρό χωρίς να βρίσκω δείγματα που να ικανοποιούν εμένα προσωπικά καθώς και τον σκοπό για τον οποίο τα προόριζα. Εκείνο το διάστημα έτυχε να έχει μόλις γυρίσει ο Billa Qause από ένα ταξίδι του στην Ρουμανία με κάποιους δίσκους τους οποίους και έφερε στο σπίτι με σκοπό να βρούμε δείγματα για ένα κομμάτι σε συνεργασία που δουλεύαμε τότε. Δεύτερη πλευρά, τρίτο κομμάτι από τον πρώτο δίσκο που βάλαμε στο πλατό και η εισαγωγή αυτού ήταν το δείγμα που έμελε να χρησιμοποιηθεί ως η βάση του Vicious Circle.

Στο Sherán, είναι ευδιάκριτη νομίζω η τάση σου για περισσότερο πειραματισμό συνοδευόμενη από μία στροφή προς την jazz, ενώ αναφέρεις ότι η προσέγγιση σου στην παραγωγή ουσιαστικά άλλαξε με αυτό τον δίσκο. Θες να μας πεις δυο λόγια για το τι άλλαξε σε σχέση με τις προηγούμενες δουλειές σου? Θα συνεχίσεις να αναζητείς νέες τεχνικές?

Ο τρόπος σύνθεσης των προηγούμενων κυκλοφοριών με αυτόν του “Sherán” δεν θα έλεγα πως άλλαξε ιδιαίτερα. Ίδια τεχνοτροπία, ίδιος εξοπλισμός. Αυτό που άλλαξε είναι η προσέγγιση. Π.χ. οι δύο προηγούμενες κυκλοφορίες κινόντουσαν εντός συγκεκριμένου tempo, με συγκεκριμένο τρόπο κοπής και layering των drums, με συγκεκριμένη χροιά μπάσου κ.ο.κ. Κάτι το οποίο δημιούργησε και τον προσωπικό μου ήχο βέβαια. Μα προσωπικά, το να επαναλαμβάνομαι και να δημιουργώ πάντα βάσει “συνταγής” μου φαίνεται ανιαρό.

Το στοίχημα με το “Sherán” ήταν να κρατηθούν κάποια από τα χαρακτηριστικά του ήχου μου αλλά να αλλάξει η “πλατφόρμα” πάνω στην οποία θα μπλέκονταν μεταξύ τους. Αντί για στρωτά drumbreaks είχα την ανάγκη να πειραματιστώ και να δημιουργήσω πιο “σπαστά” και αφαιρετικά τύμπανα. Κάτι το οποίο από μόνο του αποτέλεσε πρόκληση, γιατί αντί να παρθεί ένα drum-break και να επαναπρογραμματιστεί έπρεπε να χρησιμοποιηθούν από τέσσερα έως οχτώ διαφορετικά για κάθε ένα (αναλόγως το κομμάτι) ώστε να δοθεί αυτή η αίσθηση στα τύμπανα. Πέραν των drums είναι εμφανές πως σχεδόν σε όλο το project τον ρόλο των χαμηλών συχνοτήτων αναλαμβάνει το κόντρα-μπάσο κάτι που δεν συνήθιζα στο παρελθόν. Μετέπειτα, όπως είπα και παραπάνω η διαδικασία εύρεσης δίσκων έγινε πολυπλοκότερη.

Εν τέλει, θα έλεγα πως ότι έγινε έγινε διότι ήθελα να προκαλέσω τον εαυτό μου και τα όρια του όσον αφορά τις τεχνικές που χρησιμοποιώ και να δημιουργήσω κάτι διαφορετικό. Αυτό το project ήθελα να είναι κάτι το οποίο προσωπικά δεν έχω ξανακούσει. Και για να ολοκληρώσω, εφόσον πλέον κάτι δεν με γεμίζει πνευματικά τότε εννοείται πως η μονή διέξοδος θα βρίσκετε στον πειραματισμό και την δημιουργία νέων ιδεών και ήχων. Οπότε και η αναζήτηση νέων τεχνικών και η διαφοροποίηση της προσέγγισης προς τις ήδη χρησιμοποιούμενες εννοείται πως θα έχει συνέχεια.

Το μιξ που μας ετοίμασες τον Μάριο είναι αρκετά ιδιαίτερο καθώς αποτελείται από τα κομμάτια που χρησιμοποίησες ως samples στο Sherán, κάτι το οποίο μας τιμά πολύ. Θες να μας πεις δυο λόγια για το μιξ και το υλικό που θα ακούσουμε?

Στην ουσία, σπάνια ετοιμάζω mixes, ή ακόμα καλύτερα selections. Σκέφτηκα όμως πως θα είχε ενδιαφέρον στην προκειμένη ένα selection με κομμάτια που χρησιμοποιήθηκαν για την δημιουργία του δίσκου. Οπότε και πρόκειται για μια επιλογή κάποιων από των κομματιών τα οποία “κόπηκαν” και “ράφτηκαν” ώστε να προκύψει το album με κύρια αναφορά γύρω από τo jazz στοιχείο αυτού.

Θέλω να σε ρωτήσω και μερικές πληροφορίες για τα γραφιστικά που συνοδεύουν τον δίσκο. Για το Sherán συνεργάστηκες με τον Jola 818, ο οποίος επιμελήθηκε όχι μόνο το εξώφυλλο του δίσκου αλλά επίσης το merch και τις αφίσες του tour, παρουσιάζωντας έτσι ένα πολύ ολοκληρωμένο project. Επίσης συνεργάστηκες και με τους FlavArtFilms για ένα preview video. Πως προέκυψαν αυτές οι συνεργασίες? Ασχολήθηκες και εσύ με το artistic direction του δίσκου?

Με τον Jola τυγχάνει να γνωριζόμαστε χρόνια μέσω κοινής παρέας μα μέχρι και αυτό το album δεν έτυχε να συνεργαστούμε παρά τον αμοιβαίο “θαυμασμό” του ενός προς το έργο του άλλου και το αντίστροφο. Όταν πλέον είχα τελειοποιήσει το concept του δίσκου και το τι εκφράζει κι ενώ “πάλευα” να βρω τον άνθρωπο ο οποίος θα το απεικόνιζε, εντελώς αυθόρμητα μου ήρθε στο μυαλό ο Jola. Λίγες ημέρες αργότερα, αρχές Σεπτεμβρίου του 2017 συναντηθήκαμε ώστε να του εξηγήσω την σημασία πίσω από τον τίτλο και την ιστορία αυτού Η ανταπόκριση ήταν άμεση και εντός λεπτών κυριολεκτικά αποφασίστηκε η κεντρική ιδέα γύρω από τα γραφιστικά του album. Από εκεί και πέρα ξεκίνησε μια περίοδος μηνών με συνεχής αλληλεπίδραση σε ανταλλαγή ιδεών και αναφορών ώστε να καταλήξουμε στην τελική του μορφή. Το ευτυχές κατά την συνεργασία μου με αυτόν τον άνθρωπο ήταν πως όλη η διαδικασία γινόταν άμεσα και γρήγορα. Κι αυτό λόγω του ότι οι σκέψεις μας και τα μυαλά μας συμβαδίζαν απολυτά γύρω από τις ιδέες που έπρεπε να αναπτυχθούν και τις αποφάσεις που έπρεπε να παρθούν. Από εκεί και πέρα, εφόσον το εξώφυλλο είχε “κλείσει” τα υπόλοιπα ήταν εύκολα. Καταλήγοντας σε ένα ενιαίο αποτέλεσμα όσον άφορα προς την γραφιστική παρουσίαση του δίσκου (tour posters, merchandise, cover) και παράλληλα σε μια μορφής portfolio για τον Jola ως προς την ολοκληρωμένη παρουσίαση ενός προϊόντος/project.

Με τον άνθρωπο πίσω από τα βίντεο που κυκλοφόρησαν σε συνδυασμό με το release γνωριστήκαμε στα τέλη του 2012. Mε είχε προσεγγίσει θέλοντας να δουλέψουμε σε ένα video-clip για ένα από τα κομμάτια μου. Κάτι τέτοιο δεν συνέβη τότε με ευτυχές αποτέλεσμα όμως να βγει σε βίντεο ο αυτοσχεδιασμός του “Longing” λίγο πριν την κυκλοφορία του. Πάντοτε μου άρεσε η αισθητική που είχε στην εικόνα του οπότε και συνεργαστήκαμε ξανά για το “Sherán”. Η ιδέα ήταν να δημιουργηθούν 6 short previews, ένα για κάθε κομμάτι. Εφόσον ο κεντρικός χαρακτήρας του album είναι γένους θηλυκού η σκέψη ήταν να αποτυπωθεί ο κεντρικός χαρακτήρας εντός ενός ηλικιακού φάσματος από τα 20 έως και τα 70 χρόνια ζωής του με κάθε βίντεο να έχει πρωταγωνίστρια μια γυναικά της αντίστοιχης ηλικίας και αυτοσκοπό να απεικονίσει συναισθήματα τα οποία εκφράζονται μέσω των τίτλων των κομματιών. Τελειώνοντας αυτά, σειρά είχε ένας αυτοσχεδιασμός βασισμένος στο “Weird Inside” ο οποίος πήρε αρκετή αυτοθυσία και δουλειά για να ολοκληρωθεί.

Συνοψίζοντας, το artistic direction του album ήταν εν τέλει προϊόν συνολικής ενασχόλησης εμού και των προαναφερθέντων καθώς και αρκετών αφανών ανθρώπων οι οποίοι βοήθησαν σε αρκετούς τομείς και που χωρίς αυτούς τίποτα δεν θα είχε ολοκληρωθεί ώστε να βγει το αποτέλεσμα αυτό σε άρτιο βαθμό.

Έχω την εντύπωση ότι το Sherán είναι η πιο προσωπική και ίσως πιο ολοκληρωμένη δουλειά σου έως σήμερα. Το concept του δίσκου είναι κρυμμένο στον τίτλο του και επίσης όλα αναπτύσσονται γύρω από αυτόν, μιλώντας για φυγή από τις σκιές που μας ακολουθούν στην καθημερινότητα και το πόσο σημαντικό είναι κάποιες φορές να τα αφήνουμε όλα πίσω (ή τουλάχιστον αυτή είναι η ερμηνεία που του δίνω εγώ). Υπάρχει κάποιο μήνυμα ή προτιμάς να αφήσεις τον ακροατή να βγάλει μόνος του τα όποια συμπεράσματα?

Κατά την προσωπική μου άποψη, ένα από τα ομορφότερα χαρακτηριστικά που εμπεριέχεται σε οποιαδήποτε μορφή τέχνης είναι πως ο κάθε “δέκτης” μπορεί λαμβάνοντας το κάθε έργο να πλάσει την δική του ιστορία γύρω από αυτό σύμφωνα με τα βιώματα του παρόλο που το έργο καθαυτό μπορεί να έχει προέλθει από πολύ προσωπικά βιώματα του εκάστοτε καλλιτέχνη. Οπότε το αφήνω στον κάθε ένα να βγάλει τα δικά του συμπεράσματα ή ακόμη καλύτερα να συσχετιστεί μαζί του και να το ερμηνεύσει μέσα από την δική του οπτική γωνία.

Το “Sherán”, και έχεις απόλυτο δίκιο, είναι η πιο προσωπική δουλειά που έχει κυκλοφορήσει από μεριάς μου έως τώρα. Προσωπικά, θα συμφωνούσα και στο “ολοκληρωμένη”, αλλά ίσως να μην είμαι εγώ ο κατάλληλος κριτής αυτού.

Είναι ένα project που κατά την διεκπεραίωση του γνώριζα πως μπορεί να μην γίνει αποδεκτό από το κοινό, να μην πάρει airplay κ.ο.κ. Πιστεύω όμως πως η μουσική, ή μάλλον η δημιουργία αυτής, έχει σκοπό πρωτύτερα να κάνει τον δημιουργό να νιώθει ολοκλήρωση και ψυχική αγαλλίαση όσο εγωιστικό και αν ακούγεται. Από την στιγμή που η σύνθεση του “Sherán” με ολοκλήρωνε κατά την διάρκεια της, δεν τιθόταν θέμα. Ήθελα να γράψω αυτό που με έκανε να νιώθω καλά. Τόσο απλά. Τελικά όσον αφορά την αποδοχή του κόσμου έπεσα έξω και αυτό είναι κάτι που με έκανε ιδιαίτερα χαρούμενο.

 Θέλω να σε ρωτήσω για το distribution του δίσκου. Το Sherán είναι διαθέσιμο σε βινύλιο, cd και digital. Για ποιο λόγο επέλεξες να τυπώσεις και να διανέμεις μόνος σου (δεν είμαι σίγουρος γι αυτό αλλά έτσι κατάλαβα) το Sherán σε μία εποχή που κάτι τέτοιο θα αποθάρρυνε πολλούς παραγωγούς? Ήταν ίσως τόσο προσωπικό το εγχείρημα ώστε ήθελες να είσαι υπεύθυνος από την παραγωγή έως τον τρόπο που θα φτάσει ο δίσκος στον ακροατή?

Η αλήθεια είναι πως υπήρχαν διάφορες προσεγγίσεις από εταιρίες και συζητήσεις γύρω από την κυκλοφορία του δίσκου μέσω κάποιας από αυτές μα τελικά ναυάγησαν κι έτσι αποφάσισα να το κυκλοφορήσω εντελώς ανεξάρτητα. Τελικά αποδείχτηκε ως η καλύτερη επιλογή. Με ένα τόσο προσωπικό εγχείρημα στα σκαριά ήταν πραγματικά ικανοποιητικό το να περνάν όλα από τα χέρια μου. Από το πακετάρισμα μέχρι χειρόγραφα ευχαριστήρια και κάρτες για τον κάθε ακροατή. Είναι μεγάλο πράγμα να είσαι κύριος του εαυτού σου και να έχεις να λογοδοτήσεις μόνο σε αυτόν. Χρειάστηκε απλά περισσότερες ώρες προσωπικής δουλειάς, κάτι με το οποίο είμαι απολυτά συμφιλιωμένος.

Στο σκέλος της ερώτησης όσον αφορά την διανομή τώρα, κάποια επαφή με εταιρία διανομής δεν χρειάστηκε διότι 1 μήνα μετά την κυκλοφορία του είχαμε μείνει με μόλις 40 αντίτυπα ανά χείρας, οπότε και αποφάσισα πως δεν ήταν αναγκαίο.

Το tour του  Sherán ολοκληρώθηκε τον Μάιο. Ποια είναι τα μελλοντικά σου σχέδια? Ετοιμάζεις κάτι άλλο αυτό τον καιρό?

Όσον αφορά κάποια κυκλοφορία, 15 Ιουνίου κυκλοφόρησε ένα single σε ψηφιακή μορφή άλλα και σε βινύλιο 7 ιντσών από τo Γαλλικό label StillMuzik με τίτλο “Loralai”. Σαφώς διαφορετικό από το ύφος του Sherán με βάσεις στην Πακιστανική pop/funk της δεκαετίας του ’70.

Παράλληλα, ακολούθησαν εμφανίσεις σε Γαλλία, Αυστρία, Ιταλία, Γερμανία και Ελλάδα καθ’όλη την διάρκεια του καλοκαιριού. Ιανουάριος και ο Φεβρουάριος Ευρωπαική περιοδία, ενώ μέχρι τότε κάποια σποραδικά lives καθώς και αρκετός χρόνος εντός του studio.

Θα ήθελες να μας πεις κάποιες πληροφορίες για τον εξοπλισμό που χρησιμοποιείς?

Εδώ τα πράγματα απλουστεύουν πολύ. Ο εξοπλισμός που χρησιμοποιώ εδώ και χρόνια είναι αρκετά minimal. Ένα πικάπ, ένας μίκτης, και ένα AKAI MPC 2500.

Ευχαριστούμε για την συνέντευξη και το μιξ.

Mononome

After a  3 year hiatus you returned in March with your new release entitled “Sherán”, a title that derives from a female name that has its roots in the Armenian language and means “the one that loves to be loved” while at the same time the title can be interpreted as “she ran”. I find the title very special and I wonder if the double interpretation of the title was deliberately or was it a random coincidence that tied with the contents of the album?

The title and concept of “Sherán” occurred while I was recording  it. It was not the idea that was first born followed by the composition but the opposite. In the midst of this process, and over discussions about general concerns of the human nature, while composing, I proceeded to “subconsciously” listen to what later formed the title of the album and the concept about it . The tendency to escape ourselves, the reforming periods in our life, the revision of opinions and the act of becoming mature as time goes by. The chase with the past and the constant effort that should be made by everyone in order to put our thoughts  together in the present so as to make a future seem auspicious, better.

Sherán was gradually personified to the point where she became a heroine in the minds of the people who worked for the completion of this project. She was formed in my mind as a half sane/half mentally insane persona, which would “run” in order to escape from herself, from her ideas, her ways, her paranoia some times, and far from all those whom did not seem to understand her ways during her course. Well, of course, instead of the female pronoun in front of the title, the male one could easily take it’s place transforming the title to “Herán”. That’s because the subject we are dealing with here is the human nature and that cannot apply to only one sex.

Moving now to the double meaning of the title, months later after the synthesis and finishing of the audio part while having completed the creative part of the cover, at the first meeting that was held with the man who took over  the visual part of the album in its entirety, as is logical the title was mentioned. This man happens to have roots in Armenia and when he heard the title he explained to me that it is an actual name in the Armenian language as well as its meaning. Until then, I had no idea about it, but this coincidence and the meaning of the name prompted me to include it in the concept of the project, since it was so harmonious with the heroine and what she represents.

I’ve read somewhere that the album production lasted 3 years and as I listen to the album I understand you did a lot of digging. Bulgarian folk instruments, Middle Eastern drums, Romanian jazz and musical themes of Italian espionage films are just some of the elements one can hear through “Sherán”. Did you spend all this time looking for samples or did the album come out when you realized what material you had in hand?

Truth is that the composition and arrangement of the album were made during a lot of different periods of time. It took 3 years to be completed but with several intermediate breaks. These past 3 years consist of many kilometres, many planes, trains e.t.c. So the equivalent of that is spending a lot of days, even months outside the studio. So, as long as the obligation of playing all these shows was being met, there was not enough time left  to concentrate, listen to records, and compose. The good thing in this case as well as the counterbalance of it are the countless hours spent in record shops, thrift shops, flea markets during my travels. So when I finally could catch some time to be in the studio I was already packed with records and new findings knowing what I want to do with them already.

From one point onwards, digging clearly did turn out to be really specific and targeted. While a rough “sketch” of the album and the basic ideas were there, I knew exactly what instruments I needed to orchestrate them further. So for a while I was just looking for records that I could “get” a solo cello for example, solo vocals, trumpets, guitars and so on.

However, as the album was heading towards its completion a lot of “coincidences” were taking place. For example, the last track composed for this album was the first one in it. The intro. I knew that I needed a double bass sound and was eagerly going through records looking for that but had not find one that could meet my expectations and intentions for it for a long period of time. At that time my friend Billa had just returned from a trip to Romania. He came over my house with a bunch of records he found there. We were supposed to find samples for a track we were working in collaboration at that time. First record we put on, side B, track number 3 and that was it. I finally had found the sample I was looking for so long. That one turned into and used as the base of “Vicious Circle”.

In “Sherán”,  your tendencies to experiment as well as a shift towards Jazz I think are pretty clear. At the same time your approach towards  production has essentially changed for this album. Can you tell us a few words about what has changed comparing to your previous works? Will you continue to look for new techniques?

The way  previous releases  were composed does not really differ with that of “Sherán” . Same technique, same equipment. What has changed is the approach of  it. For example, the two previous releases were moving in a certain tempo, there was a specific way of chopping and layering drums, with a specific bass sound and so on. One might say something that created a signature sound. But personally, repeating myself and doing the same thing all the time seems totally boring.

The challenge I put myself in with “Sherán” was both to keep some of my sound characteristics and to change the “platform” on which they would lay over. Instead of drum-breaks, I had the need to experiment and create “split” and way more abstract sounding drums. Something that was a challenge on its own. Instead of taking a single drum-break and just reprogramming it, I had to use four to eight different breaks depending on the track in order to create that obscure sound and have that feel to the drums. Let alone drums, it is also clear that all low frequencies are filled with double bass instead of sub or what-so-ever except “Why Don’t You Hold Me”. And that is also something that I did not use to do in the past.

In the end, I would say that I just wanted to challenge myself and its limits on the techniques I use and create something different. I wanted this project to be something I have never heard before. And to conclude, if something does not fill me up spiritually then it is to be understood that the only way out will be to experiment and create new ideas and sounds. So the procedure of searching for new techniques and the diversification of the approach to the ones already in use will never stop.

The sample mix you’ve prepared for us is quite special, since it consists of pieces you have used as samples for “Sherán”, which flatters us a lot. Can you tell us a few words about the mix and the piece of work we listened to.

In fact I rarely prepare mixes, or even better selections. I thought though, that it would be interesting in that occasion a selection made of pieces that were used for the creation of the album. Therefore, it is a selection of some of the pieces that were suitable for the production of the album with the jazz element being pointed out.

I would also like to ask you some information about the artwork that accompanies the album. For “Sherán” you collaborated with Jola 818, who designed not only the cover of the album but the merchandise and the tour posters as well, presenting that way a completed project. You’ve also collaborated with FlavArtFilms for the videos. How did these collaborations occur? Did you participate in the artistic direction of the album?

Jola and I have common friends, that is how we met years ago. Until this album we had not collaborated before, whereas we were connected with mutual appreciation for each other s work. While I was proceeding with the album and what it reflects, I was desperately trying to think of the person who would depict it. Jola came to mind. A few days later, in the beginning of September of 2017, we met so as to discuss over the meaning of the album’s title and the story it hides. The correspondence was immediate and in about no time the graphics were formed. Further on, it began a period of several months during which we exchanged ideas and references. A period of continuous interaction. Luckily the collaboration with Jola was immediate and to the point. That is so because our thoughts and ideas went along with the ideas that should be developed and the decisions that should be made. Since the cover was ready, the rest was a piece of cake.

At the end of 2012, I met the person who is responsible for the videos that were released. He had tried to reach me before willing to work together for a video clip for one of my pieces. It didn’t happen then , but fortunately the improvisation of “Longing” came out just before it was released. I was always fond of his image aesthetics, therefore we worked together for “Sherán”. The concept was to create 6 short previews, each for every piece. Since the main character is female, the thought was to depict that character between 20 and 70 years old, with each video trying to point out the emotions of each age and those that are hiding behind the titles of the pieces. Finally, an improvisation based on “Weird Inside” followed, which required a lot of self sacrifice and hard work to be completed.

To sum up the artistic direction of the album was a result of personal effort, team work and contribution of the people I have already mentioned. What is more, I can not neglect the significant help other people offered, the outcome wouldn’t have been the same without them.

In my opinion “Sherán” is your most personal and probably most complete work so far. The album’s concept lies behind the title and everything has to do with it, talking about escaping of the shadows of everyday life and how important it is sometimes to leave everything behind. Is there a certain message that you wanted to pass or do you prefer the audience to figure out their own messages?

Personally one of the most beautiful elements of any type of art is that every receiver has the opportunity to create their own fiction story about it according to their experience, even though the work itself has been based on the artist’s personal experiences. Therefore I let everyone come to their own conclusions or even better interact with my music and interpret it through their perspective.

I also believe that “Sherán” is my most personal work that has been released so far. Personally I would  go for most complete as well, but I am not the one to judge it.

It is a project that throughout the process of releasing it, had the feeling that it might not be accepted or even air-played. What is more, I believe that music, the actual procedure of creating music, serves the purpose of fulfilling the artist himself first, offering some kind of relief, even if that seems egoistic. I wanted to compose something that made me feel good, so simple. Finally, as far as public acceptance is concerned, I was proved wrong and that is something that simply makes me happy.

I want to ask you about the distribution of the album. “Sherán” is available in vinyl, cd and digital format as well. Why did you choose to self-release it  in a period that something like that would discourage a lot of producers? Was it a personal matter? Did you want to be in control all the way long, from the production of the album to its actual release?

Several labels approached me, in order to discuss the release of the album, but eventually it didn’t work out, so I  decided to do it completely independent. It turned out to be the best choice. With a so personal work, it was really satisfying to have it all under control by myself. It is a big deal to be the master in your work and have to manage everything by your own. It required hours of endless work but that is something I can cope with, now.

As far as the release is concerned, there was no need to contact some distribution company, because a month after the album came out, there were only 40 copies left. There was really no need to do it.

In May the tour of “Sherán” was completed. What are your future plans? Are you in the middle of something?

June 15, a single was released both digital and vinyl 17 inches, from the French label StillMuzik, titled “Loralai”. It is different from “Sherán”, as it is based on pop/funk Pakistan music of the 70s.

Meanwhile some performances throughout France, Austria, Italy, Germany and Greece followed. January and February will find me touring across Europe. Until then, some more sporadic dates and a lot of studio time.

Would you like to share some information about the equipment you are using?

Things are pretty simple. The equipment I have been using for the past years is minimalistic. A turntable, a mixer, an AKAI MPC 2500 and a bunch of records.